WILLIAM VIVANCO
Singer /Composer
"Μπου-λου-λα-λα-λα, μπου-λα-λα..." Όταν ο William Vivanco περπατάει στον δρόμο της Αβάνας, αυτό του φωνάζουν οι άνθρωποι, το ρεφρέν από το "Cimarron," το τραγούδι και κυρίως το βίντεο που τον έκαναν σταρ.
"Έγραψα το ‘Cimarron’ χρησιμοποιώντας μικρές αστείες ηχομιμητικές λέξεις, ‘μπου-λου-λα-λα-λα,’ και έγινε σαν ένα μεγάλο αστείο," λέει ο Vivanco. Του αρέσει ακόμα το αστείο ακόμη κι αν φαίνεται να παραφωνεί με το πιο σοβαρό περιεχόμενο του νοήματος. Η λέξη ’cimarron’ (της οποίας η κυριολεκτική σημασία είναι "κάποιος που ζει στις βουνοκορφές") αναφέρεται σε Αφρικανούς σκλάβους που διέφυγαν από τους Ισπανούς αφέντες τους και το τραγούδι αφηγείται την προσωπική ιστορία του Vivanco, ο οποίος αναζητά την ελευθερία.
Έγραψε το "Cimarron" όταν έφτασε για πρώτη φορά στην Αβάνα αλλά την ιστορία την έφερε μαζί του από τοSantiago de Cuba. Η ιδέα του ήρθε όσο έκανε αναρρίχηση στους βράχους του Baconao, ενός τεράστιου πάρκου περίπου 20 χιλιόμετρα έξω από το Santiago. "Εκεί ένοιωσα για πρώτη φορά το πνεύμα του Cimarron, του μαύρου άνδρα που υπήρξε σκλάβος, που δραπέτευσε και κατέφυγε στα βουνά. Ένοιωσα ότι ανακάλυπτα τόσο τη δική μου ιστορία όσο και την ιστορία του Cimarron. Κατά κάποιο τρόπο οCimarron είμαι εγώ λόγω της καταγωγής μου, από την Αϊτή και την Αφρική, αλλά δεν ξέρω ποιος ήταν, ποιος ήμουν εγώ."
Τελικά ποιός είναι ο William Vivanco; Είναι ένας τροβαδούρος, σαν αυτούς τους μουσικούς-ποιητές που σύμφωνα με την παράδοση περιπλανιόταν στην Ευρώπη κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα αλλά πιο συγκεκριμένα σαν τους τραγουδιστές "trova" της κουβανικής παράδοσης που αναδύθηκαν από την γενέτειρα του Vivanco στις αρχές του 19ου αιώνα. Έχοντας μεγαλώσει στο Santiago, το λίκνο της κουβανικής son και του μπολερό όπως και της trova, ο Vivanco εκδήλωσε μια φυσική ροπή προς τη μουσική. Έμαθε να παίζει κιθάρα συχνάζοντας στη θρυλική Casa de la Trova στην οδό Heredia, "κλέβοντας χορδές". Έπαιζε στο δρόμο για τους τουρίστες, για το χαρτζιλίκι του. Επίσης συμμετείχε σε μια επαγγελματική παιδική χορωδία, όπου καλλιέργησε τη φωνή του και έμαθε τις τεχνικές που θα τον καθιστούσαν ικανό να αναπτύξει το ενστικτώδες κρουστό φωνητικό του στυλ.
Ο δρόμος φεύγοντας από το Santiago ήταν μακρύς. Πέρασε αρκετό διάστημα στην κουβανική επαρχία παίζοντας "romerias" που διαρκούσαν μια ολόκληρη μέρα και στο Φεστιβάλ Τραγουδιστών της Αμερικής στο Guantanamo. Ήταν 22 ή 23 χρόνων όταν ήρθε για πρώτη φορά στην Αβάνα. "Μπήκα στο λεωφορείο από το Santiago με 40 κουβανέζικα πέσος στην τσέπη μου," αναφέρει. "Δεν θα το ξεχάσω ποτέ."
Στο φεστιβάλ τραγουδιού της Santa Clara ένας παραγωγός της εταιρείας Bis Music περιφερόταν και παρατηρούσε όλους τους τροβαδούρους για να τους συγκεντρώσει και να κάνουν ένα άλμπουμ όλοι μαζί – οκτώ τροβαδούροι από δυο τραγούδια ο καθένας. Έπειτα, η εταιρεία πρότεινε στον Vivanco ένα συμβόλαιο για το πρώτο του σόλο άλμπουμ, το οποίο κυκλοφόρησε το 2002 με τον τίτλο "Lo tengo to’pensao". Στη συνέχεια ηχογράφησε με την Telmary Diaz, μία από τις πιο εντυπωσιακές τραγουδίστριες ραπ της Κούβας. "Ήμαστε ζευγάρι για λίγα χρόνια," λέει ο Vivanco. "Δημιουργούσαμε δίσκους έτσι απλά, πολύ εύκολα, "επιτόπου", όπως λέμε, και οι άνθρωποι τους άκουγαν στο ραδιόφωνο και τους άρεσαν. " Το 2007, ο Vivanco ηχογράφησε το δεύτερο σόλο άλμπουμ του, το "La Isla Milagrosa", με παραγωγούς τους Descemer Bueno και Roberto Carcassés.
Πρέπει να ξεκαθαρίσουμε ότι ο William Vivanco δεν είναι ούτε ο Lenny Kravitz ούτε ο Ben Harper, αν και μερικοί κριτικοί τον έχουν κατηγορήσει γιατί αντιλαμβάνονται μια κάποια ομοιότητα με τους δυο Αμερικανούς. "Δεν φταίω εγώ – είναι έμφυτο, δεν μπορώ να κάνω κάτι γι’ αυτό." Ίσως για να γλιτώσει τη σύγκριση, ο Vivanco άρχισε να απομακρύνεται από τους ήχους funky και ποπ, στρεφόμενος προς μια μουσική πιο "Santiaguera" (από τοSantiago), πιο κουβανέζικη, πιο ρυθμική – πιο παραδοσιακή.
Το ενδιαφέρον του Vivanco για την παραδοσιακή μουσική δεν είναι μια φάση που θα περάσει. Τον συνοδεύει σε κάθε χώρα που επισκέπτεται. Όταν ήταν στη Βενεζουέλα έψαχνε τη μουσική Joropo. Στη Δομινικανή Δημοκρατία άκουγε "perico ripiao". Και σχεδιάζει ένα ταξίδι στο Guantanamo για να ανακαλύψει τη μουσική changüí: "Με τη μουσική, καταλαβαίνω ότι όσο πιο κοντά έρχεσαι στις ρίζες, τόσο το καλύτερο".
Πείτε μας τη γνώμη σας!
