Havana-Cultura
DANZA CONTEMPORANEA DE CUBA
Ομάδα Σύγχρονου Χορού
Δεν πρέπει να ψάχνεις για χορό στην Αβάνα. Ο χορός σε γραπώνει και σε κάνει να απελευθερωθείς ρυθμικά μέσα στο κέντρο του πανευτυχούς πλήθους στα νυχτερινά κλαμπ της πόλης, στους χώρους παραστάσεων και στα θέατρα μπαλέτου. Επίσης, υπάρχουν τα καρναβάλια, τα φεστιβάλ στους δρόμους, οι ιεροτελεστίες της Santeria, οι οικογενειακές γιορτές και τα πάρτι σε σπίτια, όπου η επιλογή του να μη χορεύεις προκαλεί την ίδια αίσθηση με την επιλογή του να μην αναπνέεις...
Ο χορός έγινε απαραίτητο στοιχείο της κουβανέζικης ζωής από τον 16ο αιώνα που έφεραν εδώ τους πρώτους σκλάβους της Δυτικής Αφρικής. Παρόλα αυτά, ο σύγχρονος χορός έχει αναπτυχθεί σχετικά πρόσφατα, ξεκινώντας συγκεκριμένα το 1959, όταν ο Ramiro Guerra ίδρυσε το Conjunto Nacional de Danza Moderna (Εθνική Ομάδα Μοντέρνου Χορού). Ο Guerra, που είχε χορέψει με την ομάδα της Martha Graham στη Νέα Υόρκη, διαμόρφωσε το ρεπερτόριο του Conjunto σε ένα μοναδικό κουβανέζικο μείγμα σύγχρονου αμερικανικού θεάτρου, αφρο-καραϊβικών χορευτικών ρυθμών και κλασικού ευρωπαϊκού μπαλέτου.
Το όνομα της ομάδας άλλαξε τελικά σε Danza Contemporanea de Cuba (DCC), αλλά το ουσιώδες συστατικό του κουβανέζικου πνεύματος διατηρείται άθικτο μέχρι σήμερα. Περίπου 60 χορευτές προέρχονται από το Escuela Nacional de Arte, την εθνική σχολή καλών τεχνών της Κούβας. Κάποιοι από αυτούς, αφού χόρεψαν με την ομάδα DCC, δημιούργησαν δικές τους μικρότερες πειραματικές ομάδες.
Υπό τη διεύθυνση του Miguel Iglesias, η DCC παρουσιάζει τους χορευτές της με εξαιρετικές ευκαιρίες αλλά και εξαιρετικές προκλήσεις. Σε συνδυασμό με την φυσική πειθαρχία που απαιτεί η εξουθενωτική προπόνηση, ο Iglesias δίνει μεγάλη αξία στον αυθορμητισμό και τη νοημοσύνη ενός χορευτή. "Η γραμματική του χορού, οι λέξεις του χορού είναι κίνηση," εξηγεί ο Iglesias explains, "αλλά η χορογραφία πρέπει να έχει μία κεντρική ιδέα, έναν σκοπό. Πρέπει να παρέχουμε στον χορευτή τα πνευματικά μέσα, ώστε όλη αυτή η υπερσύγχρονη τεχνολογία να μετατραπεί σε γλώσσα χορού."
Στην DCC εμφανίζονται συνεχώς νέα πρόσωπα. Αυτό αποτελεί για τον Iglesias ένα ακόμα πλεονέκτημα της ομάδας: "Ο τρόπος προσέγγισης μας παραμένει πάντα πρωτότυπος. Κάθε νέο μέλος φέρνει νέες εμπειρίες, αισθήματα, προθέσεις... Πρόκειται για νέα πρόσωπα και σώματα. Μερικοί είναι πολύ νέοι, αλλά είναι πάντα εξαιρετικά ταλαντούχοι. Δεν οδηγούνται όλοι στο σημείο να γίνουν αστέρια, αλλά προσπαθούμε να βεβαιωθούμε ότι ο καθένας από αυτούς παίζει τον σωστό ρόλο."
Με περισσότερες από 70 δουλειές στο ενεργητικό της, η DCC έχει πραγματοποιήσει περιοδείες στην Αμερική, την Ευρώπη, την Ασία και την Αφρική. Και αυτό παρά τον ετήσιο προϋπολογισμό που είναι εξευτελιστικά μικρός για μια ομάδα τέτοιας φήμης. "Συνήθως δεν διαθέτουμε τους πόρους για να πραγματοποιήσουμε κάποιες παραγωγές," παραδέχεται ο Miguel Iglesias. "Ο χορογράφος χρειάζεται χρήματα για να υλοποιήσει το όνειρό του. Αλλά κάποιες φορές τα όνειρα είναι τόσο υπέροχα που κανένα χρηματικό ποσό δεν μπορεί να τα πραγματοποιήσει!"
