Για μένα είναι πραγματικά πολύ ξεχωριστό το πανεπιστήμιο όπου σπούδασα. Ήταν το περιβάλλον που με άλλαξε, πέρα του ότι ήταν μια πολύ δυνατή εμπειρία εξαιτίας και των οικονομικών συνθηκών της χώρας. Αλλά αυτές οι πολύ άσχημες αναμνήσεις είναι και πολύ ωραίες και πολύ ξεχωριστές. Είναι μεγάλο πράγμα να το έχεις ζήσει. Γιατί είναι πράγματι μεγάλο πράγμα να μπορείς να το διηγείσαι και να έχεις διαμορφώσει την προσωπικότητά σου μέσα σε ένα τόσο πολύπλοκο περιβάλλον. Κι εγώ είμαι ευγνώμων που μπόρεσα και έζησα εκείνες τις στιγμές, αν και τότε δεν το εκτιμούσα, όμως τώρα μου φαίνεται κάτι απίστευτο, που σε κάνει πλουσιότερο ως άνθρωπο, όταν εξελίσσεσαι σε δημιουργό, σε καλλιτέχνη. Είναι μεγάλη τύχη να γνωρίζεις την Αβάνα με τα μάτια ενός φοιτητή, να έρχεσαι ξαφνικά από την επαρχία σε μια καινούρια πόλη. Γι’ αυτό και η Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών (ISA) έχει σήμερα για μένα μεγάλη σημασία. Είναι, επίσης, σαν ένας γυάλινος κόσμος όπου όλοι είναι με κάποιο τρόπο πολύ ξεχωριστοί. Συνομήλικοι που προσπαθούν να ανακαλύψουν τον εαυτό τους, να ανακαλύψουν έναν τρόπο έκφρασης από διάφορες οπτικές γωνίες – τη μουσική, την υποκριτική... Η εμπειρία αυτή είναι σταθμός. Είναι η στιγμή που αλλάζεις κατά πολύ, που διαμορφώνεις τις ιδέες και το μέλλον σου.