Havana-Cultura
LEONARDO PADURA
Συγγραφέας
Ο Leonardo Padura Fuentes είναι ο πιο ευρέως γνωστός συγγραφέας που εργάζεται σήμερα στην Κούβα. Έχει γράψει σενάρια για ταινίες, δύο βιβλία με μικρές ιστορίες και μια σειρά αστυνομικών μυθιστορημάτων που έχουν μεταφραστεί σε 10 γλώσσες. Τα πολιτικά του δοκίμια αποτελούν βοηθήματα διδασκαλίας για πανεπιστημιακά μαθήματα σε ολόκληρο τον κόσμο.
Παρόλα αυτά, ο Padura (όπως ο ίδιος αποκαλεί τον εαυτό του) δεν προσελκύει πολλούς τουρίστες από το εξωτερικό. Οι τουρίστες σπάνια επισκέπτονται την αίθουσα μελέτης με τα βιβλία του στο προάστιο της Mantilla. Ο συγγραφέας που αναζητά περισσότερο ο κόσμος που έρχεται στην Αβάνα είναι ο Ernest Hemingway. Τα πλήθη συνωστίζονται στο μπαρ Floridita όπου έπινε τα παγωμένα του ντάκιρι. Συγκεντρώνονται γύρω από το Ξενοδοχείο Ambos Mundos, τον πρώτο τόπο διαμονής του Hemingway στην Κούβα.
Δεν αποτελεί, λοιπόν, έκπληξη ότι η καλή πένα του Leonardo Padura σημάδεψε τον θρύλο του Hemingway στην Κούβα. Πρόκειται για τη σύγκριση μεταξύ δύο ανθρώπων που έπρεπε να συμβεί – ο εργατικός Κουβανός συγγραφέας αντιμετωπίζει άφοβα το αμερικάνικο είδωλο που δε βρίσκεται πλέον στη ζωή. Ο γηγενής υιός αναμετράται με τον διάσημο εκπατρισμένο. Και όμως το "Αdios, Hemingway", παρά την φαινομενική απειλή του εντυπωσιακού τίτλου του, πιο πολύ "τις τρώει" από τον γερόλυκο. Είναι σαφές ότι ο Padura ενδιαφέρεται περισσότερο να κατανοήσει αυτόν τον θρύλο παρά να τον καταστρέψει. "Ήθελα να γράψω για έναν Hemingway πιο κοντά στην πραγματικότητα," λέει ο Padura. "Το μυθιστόρημα επικεντρώνεται στη δεκαετία του 1950, όταν ο Hemingway άρχιζε να αντιμετωπίζει τους δύο μεγαλύτερους φόβους του: την ανικανότητά του να γράψει και τον θάνατό του."
Το "Adios, Hemingway" είναι ένα μυστήριο δολοφονίας, το πέμπτο από τη σειρά του Mario Conde (και το πρώτο από τα έργα του Padura που μεταφράστηκε στα Αγγλικά το 2005). Ο Mario Conde είναι ένας αστυνομικός που θα μπορούσε ακόμα καλύτερα να είναι και συγγραφέας και που εκφράζει "τη συμπαράστασή του στους συγγραφείς, στους τρελούς και στους μέθυσους." Προς τα τέλη της δεκαετίας του '50 ο Hemingway θα μπορούσε εύκολα να ανήκει και στις τρεις αυτές κατηγορίες, αλλά υπήρχε ένα πρόβλημα: πρόδιδε τους ανθρώπους που του είχαν φερθεί καλά και αυτό είναι κάτι που δεν μπορούσε να συγχωρήσει ούτε ο Conde αλλά ούτε και ο δημιουργός του. Οπότε, όταν ο Conde ξεθάβει ένα 40χρονο πτώμα από την αυλή του Hemingway, τον κυνηγάει με τον ζήλο του Philip Marlowe ή οποιουδήποτε άλλου λογοτεχνικού ντεντέκτιβ που σέβεται τον εαυτό του.
Ο Hemingway και ο Padura έχουν μερικά κοινά στοιχεία: το μούσι, το τυπικό μεξικάνικο πουκάμισο, το ενδιαφέρον για τα σπορ (ο Padura ήλπιζε να γίνει επαγγελματίας παίκτης μπέιζμπολ μέχρι που συνειδητοποίησε ότι δεν είχε αρκετή δύναμη για να τα καταφέρει στο χτύπημα της μπάλας). Και οι δύο ξεκίνησαν ως δημοσιογράφοι και άφησαν το μάτι του ρεπόρτερ να τους οδηγήσει σε ένα είδος μυθιστορήματος που προσπαθεί κυρίως να πει την αλήθεια. Επίσης και οι δύο αποφάσισαν να ζήσουν και να δουλέψουν μακριά από το κέντρο της Αβάνας: ο Padura στο σπίτι που έχτισε ο παππούς του και στο οποίο γεννήθηκε και ο Hemingway στην "Finca Vigia" (Φάρμα με Θέα), ένα κτήμα του 19ου αιώνα που βρίσκεται 16 χιλιόμετρα περίπου ανατολικά της Αβάνας.
Όταν πρόκειται, όμως, για τον χαρακτήρα τους οι ομοιότητες μεταξύ τους σταματούν απότομα. Στην μπροστινή πύλη του κτήματός του ο ίδιος ο Hemingway έγραφε: "Οι απρόσκλητοι επισκέπτες δεν θα γίνονται δεκτοί." Ο Padura είναι ένας εξαιρετικά ευγενικός οικοδεσπότης που του αρέσει να αφιερώνει χρόνο στους επισκέπτες του είτε αυτοί είναι προσκεκλημένοι είτε όχι.
Όταν ρωτήθηκε να μας εξηγήσει γιατί δεν μπορεί να φανταστεί να αφήσει την Αβάνα, η οποία αποτελεί το σκηνικό όλων του των μυθιστορημάτων μέχρι στιγμής, ο Padura ανασηκώνει τους ώμους του λέγοντας: "Είμαι ομιλητικός. Η Αβάνα είναι ένα μέρος όπου πάντα μπορείς να ξεκινήσεις μια συζήτηση με κάποιον ξένο στη στάση ενός λεωφορείου."
