Ο Edrey είναι ο μοναδικός με χαμόγελο κινηματογραφικού σταρ, του οποίου η φωνή μοιάζει με του James Brown ("get funky!") ή του Snoop Dogg ("I got my baby…") όταν οι στίχοι απαιτούν μια πειστική αγγλική προφορά από έναν αφρο-αμερικανό. Ο Ulises είναι κολλημένος με τα Ισπανικά της Κούβας και διαθέτει αυτή την υπομονετική εξυπνάδα που θα ταίριαζε περισσότερο σε έναν καθηγητή πανεπιστημίου παρά σε έναν ράπερ που παίζει σε βίντεο κλιπ. Ονομάζονται Ogguere, μια λέξη των Yoruba που σημαίνει "ψυχή της γης" και αποτελούν τους γηραιότερους της κουβανικής ραπ.
Στην πραγματικότητα οι Ogguere ιδρύθηκαν το 2004 αλλά η συνεργασία τους είχε ξεκινήσει μια δεκαετία πιο πριν. Ο Edrey και ο Ulises έσμιξαν στις αρχές της δεκαετίας του '90, στη γειτονιά Santos Suarez της Αβάνας, όπου ζούσε (και συνεχίζει να ζει) ο Edrey με τη γιαγιά του, στο Avenida Serrano. Ο Ulises μεγάλωσε στο El Cotorro, εκεί όπου βρίσκεται το παλιό Modelo Brewery και έκανε δυο ώρες για να έρθει στο Santos Suarez κάθε μέρα. Και οι δυο σύχναζαν στο Parque Policía, μια δημόσια παιδική χαρά, όπου έρχονταν άτομα από όλη την Αβάνα για να χορέψουν ραπ και breakdance. "Γνωρίζω ότι το Alamar έχει τη φήμη του μέρους όπου έγινε το πρώτο ραπ φεστιβάλ και το σέβομαι, αλλά οι άνθρωποι πρέπει να μάθουν και για το Parque Policía.
Το 1996 ο Edrey και ο Ulises ξεκίνησαν μια συνεργασία με τον Pablo Herrera, τον πρώτο ραπ παραγωγό της Κούβας, ο οποίος έτυχε να ζει στο Santo Suarez, στην οδό Zapote. Με κάποιο τρόπο κατάφεραν να αντισταθούν στον πειρασμό του να παρασυρθούν από την ενδεχομένως κερδοφόρα επιχείρηση του reggaeton, όπως είχαν καταφέρει πριν αλλά και μετά από αυτούς πολλοί Κουβανοί ράπερ. "Η ιδέα μας είναι να χρησιμοποιούμε όλους τους ρυθμούς που έχουμε στην Κούβα – μάμπο, son, chachacha – και να τους φέρουμε στη μουσική ραπ και να τους αναμείξουμε με funk, ρούμπα και τη μουσική που άκουγαν όλοι οι πρόγονοί μας στην Κούβα," λέει ο Ulises. "Θέλουμε να δημιουργήσουμε φολκλορική μουσική καθώς δίνουμε μια ποιητική χροιά στον τρόπο με τον οποίο ραπάρουμε. Θέλουμε οι παππούδες μας, παρά την ηλικία τους, να αισθάνονται ότι μπορούν να μοιραστούν κάτι μαζί μας κι εμείς με εκείνους."
Ένα καλό παράδειγμα θα ήταν το "Cha Cuba", το κομμάτι που ο Edrey και ο Ulises ηχογράφησαν το 2001 με το Orquesta Aragón, ένα παραδοσιακό συγκρότημα τύπου charanga που υπάρχει από το 1939. Το "Cha Cuba", το οποίο είναι γνωστό ως ο πρώτος συνδυασμός cha-cha-chá και χιπ χοπ, βοήθησε το άλμπουμ του Orquesta Aragón "En Route" να κερδίσει ένα βραβείο Grammy "Καλύτερου Παραδοσιακού Τροπικού Λατινικού Άλμπουμ".
Οι Ogguere εμφανίστηκαν μόνοι τους λίγα χρόνια μετά με το "¿Como esta el yogourt?" και με ένα συνοδευτικό βίντεο κλιπ με σκηνοθέτη τον φημισμένο Κουβανό καλλιτέχνη Alexandre Arrechea. Τι ακριβώς εννοούν όταν ρωτούν "Πώς είναι το γιαούρτι;" "Αυτό ειναι κάτι που μου έλεγε πάντα η μητέρα μου όταν ήμουν μικρός" θυμάται ο Edrey. "Έλεγε πάντα ότι την τρελαίνω. Έτσι, μια μέρα αποφασίσαμε να το κάνουμε τραγούδι και σήμερα έχει γίνει πραγματική επιτυχία στην Κούβα, έχει γίνει ζήτημα εθνικό, ακόμη και διεθνές." Αλλά πάνω απ' όλα φαίνεται να είναι ζήτημα του Santos Suarez. "Ρωτήστε τους ανθρώπους στη γειτονιά "Πώς είναι το γιαούρτι και όλοι ξέρουν πώς είναι το γιαούρτι", λέει ο Edrey γελώντας. "Εδώ, στο Santos Suarez είμαστε όλοι μια οικογένεια. Μια μεγάλη οικογένεια."
Την περίοδο της συνέντευξης με το Havana Cultura, οι Ogguere βρίσκονταν πίσω στη γειτονιά τους. Έκαναν διάλλειμα από τις ηχογραφήσεις του πρώτου τους άλμπουμ, "Llena de Amor El Mambo," στο οποίο έχουν συμμετάσχει Κουβανοί καλλιτέχνες όπως οι Chucho Valdés, Haydée Milanés και Roberto από τους Van Van. Ο Ulises δεν είναι δυσαρεστημένος με το αποτέλεσμα: "Η μίξη της σύγχρονης μουσικής με το μάμπο που ακούει κανείς στο άλμπουμ μας πιστεύω ότι είναι κάτι διαφορετικό. Δεν πιστεύω ότι έχει υπάρξει κάτι ανάλογο στο παρελθόν."