RENÉ DE CÁRDENAS
Για τριάντα χρόνια ο René de Cárdenas ήταν χορευτής με το Εθνικό Μπαλέτο της Κούβας, κάτω από την καθοδήγηση της Alicia Alonso, δίπλα σε μία γενιά από ανεπανάληπτα αστέρια, όπως οι Jorge Esquivel, Andrés Williams, José Zamorano και Romel Frómeta. Σαν χορευτής έλαβε μέρος σε παραστάσεις σε χώρες όπως Βουλγαρία, Καναδά, Χιλή, Βέλγιο, Βενεζουέλα, Πολωνία, Κολομβία, Ισπανία, Δομινικανή Δημοκρατία και Η.Π.Α.
Σαν χορεογράφος δημιούργησε πολλές σύντομες χορογραφίες που ανεβάστηκαν από διάφορες κουβανέζικες χορευτικές ομάδες. Αλλά όπως μας λέει ο ίδιος, όλα αυτά αποτέλεσαν το προοίμιο για το Sonlar, την πρώτη του παράσταση μεγάλης διάρκειας, και η πρώτη που ανέβασε μπροστά στο κουβανέζικο κοινό με τη δική του χορευτική ομάδα που φέρνει το ονομά του. Το Sonlar έκανε πρεμιέρα το Δεκέμβρη του 2004 στο Εθνικό Θέατρο της Αβάνας και μετά μεταφέρθηκε σε παγκόσμια τουρνέ που ακόμα συνεχίζεται. Οι κριτικοί το παρομοίωσαν με μιούζικαλς όπως το Stomp και το Chorus Line, αλλά Cárdenas είχε τον τελευταίο λόγο, καθώς ισχυρίζεται ότι η έμπνευσή του για το Sonlar προήλθε από ένα πιο κοντινό μέρος — την ίδια του την γενέτειρά.
Το Sonlar δείχνει τα γεγονότα που διαδραματίζονται σε ένα solar της Αβάνας κατά τη διάρκεια μιας ημέρας, το οποίο είναι ένα κτίριο όπου μένουν πολλές οικογένειες μαζί. "Αυτό που κάνει το θέαμα ενδιαφέρον είναι ο ιδιαίτερος ρυθμός, έχει πολλούς αφροκουβανέζικους ρυθμούς, χωρίς μουσικά όργανα", μας εξηγεί ο Cárdenas. " οι μουσικοί πρωταγωνιστές είναι τηγάνια, σκούπες, λεκάνες, σφυριά κάποιων ξυλουργών, ανεμιστήρες.”
"Όταν ξεκίνησα το Sonlar, ήθελα το σκηνικό της ιστορίας να είναι κουβανέζικο, να είναι από την Αβάνα. Μια μέρα πήγα την κόρη μου σε μια φίλη της, κοντά στη Malecón, και βρέθηκα σε ένα solar. Εκεί άκουσα πολλούς ήχους. Ήταν πολύ πρωί κι ένας άντρας επισκεύαζε ένα ποδήλατο και το χτυπούσε με ένα σφυρί. Μια γυναίκα σκούπιζε, ένας άλλος φώναζε στη γυναίκα του."
Ο Cárdenas μεγάλωσε στην Αβάνα (όμως όχι σε solar) και η μητέρα του που δίδασκε στη Ακαδημία Παραστατικών Τεχνών της Κούβας τον ήθελε να μάθει βιολί. "Ήμουν εντελώς χάλια στο βιολί, δεν είχα μουσικό αυτί", θυμάται. "Και για δες, τώρα στο Sonlar υπάρχουν τόσα πολλά μουσικά όργανα." Η μητέρα του είχε ακούσει ότι υπήρχε έλλειψη χορευτών στα χρόνια μετά την Κουβανέζικη Επανάσταση και αποφάσισε να τον πάει σε οντισιόν. Ο Cárdenas ήταν διστακτικός στο θέμα: "Δεν ήθελα να γίνω χορευτής — πίστευα ότι δεν ταιριάζει για έναν άντρα."
Μετά από τρεις δεκαετίες χορευτής σε τουρνέ, και μετά από έναν τραυματισμό στο πόδι που του δημιούργησε αρκετά προβλήματα, ήξερε ότι έπρεπε να σταματήσει το χορό. "Δεν το πήρα βαριά", μας διαβεβαιώνει. "Πιστεύω πως έφτασα όσο ψηλά θα μπορούσα να φτάσω ως χορευτής μπαλέτου". Είχε ήδη τότε κάνει τα πρώτα του βήματα σαν σκηνοθέτης και χορογράφος. Και όπως το δείχνει το Sonlar που έγινε διεθνής επιτυχία, τον περιμένουν ακόμα μεγαλύτερες.
Pictures
René de Cardenas
René de Cardenas
René de Cardenas
René de Cardenas
René de Cardenas
René de Cardenas
René de Cardenas
René de Cardenas
René de Cardenas
René de Cardenas
René de Cardenas
René de Cardenas
René de Cardenas
René de Cardenas
René de Cardenas
René de Cardenas
René de Cardenas
René de Cardenas
René de Cardenas
René de Cardenas
René de Cardenas
René de Cardenas
René de Cardenas